کشور آمریکا در حال حاضر و پس از سپری شدن دوران جنگ سرد و فروپاشی نظام کمونیستی شوروی سابق و در نتیجه تک قطبی شدن قدرت جهانی؛ نظام جمهوری اسلامی را تنها قدرت رویارو و همپای خویش می بیند. چراکه انقلاب اسلامی درصدور طبیعی ایدئولوژیِ خدامحوری، مقاومت، ایثار و فرهنگ استقلال و مبارزه با قدرت های استکباری به ملل محروم و مبارز راه حق، موفقیت مسلم را بدست آورده است[1]. کشور جمهوری اسلامی ایران در عین حال وجههی کاملا مثبت و قدرتمند دیپلماسی و روابط منطقی بینالمللی خویش را در منطقه و جهان به ثبت رسانده است. از سوی دیگر آمریکا بهرغم همهی فشارهایی که در طول سی و پنج سال گذشته در ابعاد نظامی، اقتصادی و ... بر ایران آورده، نه تنها نتیجهای نگرفته است، بلکه کشور جمهوری اسلامی ایران در بسیاری از زمینهها از جمله خودکفایی در برخی صنایع دفاعی، امور امنیتی، پزشکی و فناوری هستهای پیشرفت چشمگیری بدست آورده است. این در حالی است که سردمداران آمریکایی پیرو شرطی شدن در رابطه با شکست بسیاری از نهضت ها، خیزشهای مردمی و انقلابهای به وقوع پیوسته در قرون معاصر، پیوسته به این امید بود که انقلاب اسلامی نیز روزی با مشکلات عدیده مواجه شده و از پای خواهد نشست، ولی نه تنها این امر برای امپریالیسم محقق نشد؛ بلکه پیروزیها و
ادامه مطلب ...